30.8.06


Un ciudadano ha presentado una denuncia en la comisaría de la Policía Nacional en Cáceres por la alta velocidad con la que el pelotón ciclista transitó ayer por las calles de la ciudad durante el final de la cuarta etapa de la Vuelta Ciclista a España.

El pelotón internacional es capaz de alcanzar velocidades superiores a los 60 kilómetros por hora en los kilómetros que preceden al esprint final.

El denunciante, que también expresó su malestar por el corte al tráfico de la avenida de Primo de Rivera, donde el público más joven disfrutó durante gran parte del día de ayer de un parque infantil, acudió a las dependencias de la Policía Nacional para mostrar su reprobación por la rapidez con que los ciclistas transitaron por la capital cacereña.

Los agentes que le atendieron cursaron la denuncia mientras escuchaban las explicaciones del denunciante, que permaneció en las oficinas policiales durante más de una hora tramitando su queja.

El intendente jefe de la Policía Local, César García, conocedor de este hecho, señaló hoy que es una circunstancia que entra dentro del capítulo de anécdotas, y que como tal la guardaría en sus archivos.

En cuanto al desmontaje de la infraestructura que acompaña al final de cada etapa y del parque infantil, García declaró que se llevó a cabo sin ninguna incidencia, y que alrededor de las 20 horas quedó restablecido el tráfico rodado en las vías urbanas donde fue cortado ayer.

La Voz de Galicia

Posted by Publicadas por Guille a la/s 20:31
Categories: Etiquetas:

1 comentarios  

27.8.06


El gesto que Boruc, portero polaco del Celtic, hizo ante el Rangers aviva la guerra de religiones.

Lo que en muchos estadios pasa por ser un gesto de lo más corriente y que pasa prácticamente desapercibido por parte de los espectadores, santiguarse, en Escocia puede provocar todo un escándalo. Y más si este gesto se produce durante un partido de la máxima rivalidad entre el Celtic, el equipo de los católicos, y el Rangers, el de los protestantes.

Y eso es lo que pasó en febrero pasado. Artur Boruc, portero polaco del Celtic, fue amonestado por las autoridades por atentar con este gesto contra el orden público durante el partido, celebrado en el estadio de Ibrox. La fiscalía de la Corona calificó el gesto de persignarse “provocativo”, dijo que había causado un alboroto en el estadio y amonestó al futbolista, a quien pudo haber procesado.

Seis meses después de que ocurriera este hecho, la Iglesia católica ha roto su silencio para tachar de “lamentable” la amonestación a Boruc, dado que “la señal de la cruz está aceptada globalmente como gesto de reverencia religiosa”. El portavoz católico, Peter Kearney, agregó que persignarse es un gesto “muy habitual en el fútbol internacional”.

Esta circunstancia no ha hecho más que avivar la guerra de religiones en Escocia, “uno de los pocos países del mundo en que un simple gesto religioso se considera delito”, según Kearney.
Noticia publicada en el Diario Sport.

Posted by Publicadas por Guille a la/s 16:24
Categories: Etiquetas:

0 comentarios  

23.8.06




¿Imitando a la Fórmula 1? Etapas cortas de 90 minutos de 13h a 14:30h los fines de semana, conexión en directo con imagen y audio en las comunicaciones entre directores y súbditos, minicámaras en el sillín de los gregarios para ver sufrir a los líderes y retransmisión en directo por Google Eart.
Todo empieza el Sábado 26.

Posted by Publicadas por Guille a la/s 22:11
Categories: Etiquetas:

0 comentarios  

22.8.06


Foi no Século XIX o despegue industrial da cidade, creáronse numerosas industrias entre elas aparece a espectacular Fábrica de Tabacos, tradicionalmente chamada "Tabacalera" que desapareceu nesta última década.
Entre as industrias da cidade que se crearon nesta época están as Fábricas de Vidros (moi numerosas), Fábricas de Ladrillos, a Fábrica de Gas (que facilitaba iluminación á cidade e máis adiante, tamén ao extrarradio), Fábricas de Tecidos, a Fábrica de Sombreiros (proveedora directa da Casa Real no seu tempo), Fábricas de Xabón, de Mistos, Fábricas de Salgadura, de Fariñas e Panificadoras, de Conservas, de Cervexas e Destilerías.

Especialmente importante para esta explicación, son as Fábricas de Chocolate, estas eran numerosas na cidade por aqueles tempos, era a 2ª metade do Século XIX, a máis importante de todas era a chamada "La Española" (creada en 1871), atopábase preto do porto co obxectivo de facilitar o transporte do chocolate sen preparar e envialo directamete á fábrica. Precisamente, desta actividade orixinarase o apelativo de "Cascarilleiros" respecto dos naturais da cidade herculina, aludindo á gran cantidade de cascas de cacao que se desembarcaban con este motivo no porto coruñés.

Posted by Publicadas por Guille a la/s 20:55
Categories: Etiquetas:

0 comentarios  

11.8.06



Se llama Paul Hewson y es el cuarto empresario más rico del mundo. O se llama Bono y es uno de los filántropos más influyentes del planeta. En realidad Hewson y Bono son la misma persona, aunque los dos nombres sean la evidencia de una esquizofrenia que empieza a incomodar a los irlandenses, hasta hace poco admiradores irreductibles del líder de su banda más famosa y comprometida: U2.

Que a Hewson le preocupa algo más que el tercer mundo, quedó en evidencia la semana pasada cuando se anunció que el fondo inversor Elevation Partners, que el rockero controla junto con cinco socios, adquiría por 300 millones de dólares el 40% de la revista Forbes , adalid del turbocapitalismo y autora de las listas anuales de los más ricos, en las que Bono suele aparecer en puestos destacados -cuarto en la publicada en julio-.

«L'osservatore romano»

«Es como si Madonna hubiese adquirido L'osservatore romano [el periódico del Vaticano]», comentaba hace unos días un periódico francés, haciéndose eco de la perplejidad con la que ha sido recibida la última inversión de Bono. El artista llega a Forbes en un momento de crisis para la publicación fundada en 1917 por un inmigrante escocés, Bertram Forbes, y que en el año 2000 a punto estuvo de convertirse en historia, tras el tsunami económico y editorial que provocó la crisis de las puntocom, que la revista ahora de Bono promocionó con energía. Al frente de la publicación se encontraba en ese instante Steve Forbes, bisnieto del fundador, que con la cabecera a punto de sucumbir decidió gastarse 67 millones de dólares en promocionar su candidatura republicana a la presidencia de Estados Unidos, que finalmente le arrebataría George Bush.

Los Forbes llevan años formando parte de la aristocracia financiera estadounidense, aunque quizás el miembro más carismático fue Malcom, quien dirigió la revista hasta su muerte en 1990, frecuentaba al todo Hollywood y poseía una isla en Oceanía, un castillo en Francia y un palacio en Tánger. Es a este entorno social al que llega el comprometido Bono, para quien no parece haber contradicción entre ser el azote de los poderosos desde el foro de Davos y alternar con ellos desde el consejo editorial de Forbes . Claro que el desencuentro de Paul Hewson con Irlanda tiene un componente añadido. Porque Bono ha decidido trasladar a Amsterdam la operación financiera que le permitirá controlar la revista, ya que Holanda goza de un sistema fiscal más ventajoso que el irlandés, como ya saben, entre otros rockeros de éxito, los Rolling Stones.

Noticia publicada en La Voz de Galicia

Posted by Publicadas por Guille a la/s 18:00
Categories: Etiquetas:

1 comentarios  

8.8.06


Un bañista calquera -máis que calquera, con vacacións- pasa na praia unha media de tres horas diarias que, multiplicadas polos 30 días de descanso estival, suman -se a meteoroloxía é benevolente- 90 horas baixo o sol, rodeados de area e no punto de mira de tábanos e fanecas. Parece claro que coñecer á perfección os pormenores dos areais galegos é unha prioridade para os veraneantes, algo que non sempre conseguen por mor da rumoroloxía de praia. E é que, ás veces, o que se di ou se oe sobre a costa ten pouco que ver coa realidade.

Estas son as dez mentiras sobre a praia:

Un areal con algas está sucio

Todo o contrario. Nas algas que se desprenden das rocas e son arrastradas ata a area viven un bó número de pequenos crustáceos que, á vez, serven de alimento ás aves. A súa retirada das praias supón un salto na cadea alimentaria. Por iso, moitos expertos piden que non sexan recollidas, algo que se conseguiu en moi poucos areais, como o de Corrubedo.

A faneca e o escarapote son o mesmo peixe

Non, son dúas especies diferentes. A faneca brava é a Trachinus vipera, un peixe pequeno que non chega a superar os quince centímetros. Vive sempre en praias de area fina e con moitas ondas. Pola súa banda, o escarapote (Scorpaena porcus) caracterízase por ter un corpo forte e unha cabeza chea de espiñas. A diferenza da faneca, vive en zonas rochosas onde permanece quedo durante todo o día entre pedras e algas.

Unha praia sen ondas non é perigosa

Pódeo ser ata máis como consecuencia das correntes. Na canle da ría de Ferrol, hai varias calas aparentemente tranquilas, pero polas que atravesan correntes que poden chegar ata os nove nós.

En situacións de perigo, hai que nadar contracorrente

Desta forma, o bañista esgotará todas as súas forzas sen apenas avanzar nada. O recomendable é esperar a que acudan os socorristas ou moverse aos poucos a favor do movemento da masa de auga.

O contacto ca auga despois de comer pode provocar un corte de dixestión

Non é o contacto ca auga o que pode desencadealo, senón o zambullirse en auga fría. Para evitalo, recoméndase mollarse aos poucos algunhas partes do corpo, como a cara, a caluga ou os brazos, antes de mergullarse na auga.

As augas claras son as máis limpas

As augas de Galicia son turbias porque teñen moito fitoplancton, algas microscópicas que confiren ao mar ese ton verduzco. Iso quere dicir que, lonxe de ser augas sucias, son moi ricas e produtivas.

Canto máis calor fai, máis cálido está o mar

Na comunidade galega, ao mar non lle dá tempo a recalentarse porque está en continuo movemento. Cando sopran os ventos de dirección norte, prodúcese un fenómeno coñecido como afloramento, que provoca que as augas superficiais recalentadas afástense da costa e suban cara á superficie as augas máis profundas, que están máis frías.

As dunas son meras montañas de area

A súa importancia ecolóxica é moi elevada. A duna está intimamente relacionada coa praia, e dela depende a supervivencia da flora e a fauna do lugar.

Unha vez morenos, non é necesario botarse crema solar

As cremas non só protexen aos bañistas de poñerse vermellos, senón tamén doutros efectos do sol como a aparición de manchas, o envellecemento da pel ou o cancro. A pel ten memoria, e pode pasar factura anos despois.

Nos días nubrados, o sol non queima

Aínda que o día preséntese nubrado e, ata, sen vistas a despexar, as probabilidades de queimarse son case as mesmas que nunha xornada asollada. Como consecuencia diso, moitos mariñeiros sofren queimaduras de gran envergadura durante a época estival.

http://www.lavozdegalicia.es

Posted by Publicadas por Guille a la/s 13:09
Categories: Etiquetas:

0 comentarios  

7.8.06


A Coruña, sobre dous mares (a ría e o Atlántico), aseméllase a Cádiz, unha liña branca de casas altas sobre o mar azul. O agradable da súa vida fai lembrar, de certo, algunha cidade mediterránea. Ten unha vida buliciosa, pero parece principalmente unha cidade de pracer. Pola noite séntese a maxia especial que proporciona un semicírculo de luces sobre a ría e a terra, e que ten como resposta outro semicírculo de casas altas e brancas, alumeadas polas lámpadas colocadas nas árbores. Os moitos cafés que están na ribeira do mar son todo luces, vidros e música. Os pesqueiros déixanse ver claramente na auga, que é en por si o reflexo de moitas luces. Unha multitude que procura o pracer, aínda que sexa soamente o de gozar as noites de verán neste clima delicioso, amoréase nos cafés e nos teatros ou nos paseos entre as árbores e os farois do Cantón Grande; toda a cidade está ateigada de alegría ata as primeiras horas da mañá.

Pero por riba da bulingueira parte baixa da cidade érguese a solitaria e máis severa Cidade Alta, coma unha vella viúva estantía que olla os rapaces a danzaren; aquí os urros das peixeiras ou dos vendedores de verdura devecen ata o silencio. Está separada da cidade nova por unha praza deserta e ampla, que ten unha magnífica vista do mar azul onde se deixan ver illotes redondos de rocha branca.

Un pouquiño máis alá están as orelas do Orzán, as areas de Raizor e a vella Torre de Hércules, que lles recorda aos cada vez máis numerosos habitantes da Coruña que a súa cidade é unha das máis vellas de España xa que a fundaron os Fenicios. A Cidade vella ten rúas estreitas de vellos nomes, como o da rúa da Zapatería, igrexas silenciosas e conventos de pedra: a bonita colexiata de Santa María, o convento das monxas de Santa Bárbara, no pórtico do cal está pintada a inscrición “El placer de morir sin pena vale bien la pena de vivir sin placer”; a inmensa igrexa de San Domingos e preto desta, o xardín de San Carlos (por riba das murallas vellas da vila), pequeno e tranquilo, sen o esplendor dos xardíns de Méndez Núñez na cidade baixa, pero cun encanto moi de seu, xa que acolle no centro a tumba de Sir John Moore. O progreso da Coruña está marcado polo espléndido edifico barroco do Concello, e polas facilidades que se poden obter na sala de lectura da biblioteca da Reunión Recreativa e Instructiva de Artesanos.

A cidade ten unha importante vida intelectual. O presidente da Real Academia Galega, don Andrés Martínez Salazar, prestoulle grandes servizos á literatura e o editor do xornal más importante da Coruña, o señor Rodríguez González, é un dos poetas galegos mellor coñecidos. Aquí tamén se poder ver a don Manuel Murguía, o historiador e marido de Rosalía de Castro, que malia ter 87 anos (1920), camiña rufo do brazo da filla con chistera e gabán no día máis quente de agosto. A Coruña comprácese en agasallar non só a súa heroína do século XVI, María Fernández de Pita, senón tamén a súa celebrada filla do século XIX, dona Emilia Pardo Bazán.


Galicia Vista por un Inglés (1922)
por AUBREY FITZ GERALD BELL (Cumberland, 1881 - 1950)
Correspondente do Diario Inglés "Morning Post" en España e Portugal.

Posted by Publicadas por Guille a la/s 23:12
Categories: Etiquetas:

0 comentarios  

 
>